update: 15 augustus 2018 17:32 uur.

Webstee over het Johannes Pool Toernooi oet Bavvelt

"d'r binnen twij nait muid word'n; keeper van tegenstander en schaidsrechter" (Johannes Pool na afloop van de wedstrijd Mamio 2 - R.Z.B.-zondag 2 d.d. 9 september 2007)

Op deze pagina staan allerlei artikelen, verhalen en anekdotes over Johannes. Er worden regelmatig nieuwe items toegevoegd.
Indien je nog een interessant onderwerp voor deze pagina hebt; stuur maar op.

Rouwadvertentie Johannes

Via deze link kun je de rouwadvertentie lezen die wij, als zondagafdeling, hebben geplaatst in de Ommelander Courant.

Toespraak van Kees Buma tijdens de crematie van Johannes

Ter gelegenheid van de crematie van Johannes heeft Kees een rede geschreven en voorgelezen. Met toestemming van Kees heb ik deze hieronder geplaatst.

Beste Johannes, familie, vrienden en kennissen

Johannes allereerst beloof ik je dat ik het niet te lang zal maken. Ik weet namelijk dat je een hekel hebt aan lange speeches.

“Rots in de branding”

Dat stond vermeld in de advertentie van de zondagafdeling van v.v. Rood Zwart Baflo. Ik denk dat deze zin op een treffende manier jouw rol binnen de zondagafdeling typeert. Graag wil ik hierbij stil staan.

Johannes, jij bent maar liefst 65 jaar, terwijl ik het uitspreek is het eigenlijk onvoorstelbaar wat een lange periode dat is geweest, hét gezicht geweest voor de zondagvoetballers van eerst s.v. Marcia en later v.v. Rood Zwart Baflo. Ik noem hier de zondagvoetballers, maar sinds de fusie van s.v. Marcia en C.S.B werden ook de zaterdagvoetballers ‘jouw jongens’.

Naast het voetbal was je ook nog eens betrokken bij veel andere activiteiten: je bestuursfuncties, Op Roakeldais, de gezamenlijke bloemenacties, de supportersvereniging en niet te vergeten ‘Het Pinksterkamp’.

De vele reacties na je overlijden in diverse media geven de vele goede herinneringen weer aan welke plaats de jeugdige voetballers in je hart hadden bij s.v. Marcia en later v.v. Rood Zwart Baflo. Ik noem enkele van je vaste uitspraken: “houveul doelpunten hest nait moakt’ en ‘dat kost zeuv’n stuuvers’. Je moest dan altijd eerst goed nadenken wat je bedoelde. En dat mocht je graag doen: op een positieve manier prikkelen en op een leuke manier uitdagen. Maar het kwam weleens voor dat zelfs jij Johannes, en dat gebeurde bijna nooit, dat je weleens kwaad werd tijdens bijvoorbeeld een Pinksterkamp. Nou, dan had je het wel erg bont gemaakt. Maar snel daarna had je al spijt als haren op je hoofd dat je zo uit je slof was geschoten. Je kwam dan even bij iemand staan en vroeg: ‘Bist nog kwaod op mie’ en het was weer opgelost. Nee, de jeugd kon geen kwaad bij je doen!

Ook later bij de senioren gebeurde het weleens dat een voetballer niet werd opgesteld door een trainer of dat iemand een woordenwisseling had gehad met een leider of medespeler. Bij jou kon je dan altijd even stoom afblazen. Je had altijd een luisterend oor en belangrijker: je praatte er verder met niemand over. Met andere woorden: je was de oren en ogen van de vereniging.

Iedereen kende je natuurlijk ook als barkeeper. Decennialang was jij het gezicht achter de bar. Ik kan me niet anders herinneren dan dat je er altijd was. ’s Morgens bij uitwedstrijden had je de koffie klaar en bij terugkomst stonden de gehaktballen al op het vuur. Het ging je altijd om het creëren van gezelligheid en gemoedelijkheid. Jouw motto was: Eén zondag niet gevoetbald, was één dag niet geleefd. Je genoot intens wanneer we met de hele club na de wedstrijden in de kantine aan het napraten waren onder het genot van een biertje.

Je reisde ons en ook de zaterdagvoetballers na. Niet met de auto, nee, je wilde niet afhankelijk zijn en ging daarom gewoon op de fiets. Vele kilometers heb je afgefietst om ons te zien voetballen. Zelfs toen een zaterdagteam een toernooi in Limburg speelde, kwam jij ineens onverwachts uit de bosjes!

Naast je gemoedelijke karakter had je ook een kritische: je was altijd op de hoogte van het reilen en zeilen binnen de vereniging en liet dit ook altijd duidelijk blijken. Zo waren we eens aan het vergaderen binnen het jeugdbestuur van GroenWit 92 en we wilden de jeugdleden een leuke attentie aanbieden: we besloten een koffiemok te bestellen. Totdat jij, je was op dat moment, hoe kan het ook anders, achter de bar aanwezig, je ermee bemoeide en een wandtegeltje ook wel leuk vond. Het eind laat zich raden: het werd uiteindelijk een tegeltje. We hebben het er nog wel eens over….

Je genoot enorm tijdens de diverse uitstapjes die we met ons team maakten (en waarvan enkele foto’s te zien zijn tijdens de presentatie): de boottochtjes hier in de buurt, naar Borkum, Ameland en Antwerpen. Het meest leuke hieraan was dat jij dan eens niets hoefde te doen: alles werd namelijk door ons geregeld. Je informeerde overigens ver van tevoren al wel of we alweer iets gepland hadden. En Johannes, weet je nog dat we met enkele voetballers van ons team naar Metallica zijn geweest. Als 72-jarige stond je ineens tussen allemaal head-bangende metal-fans. Het liet nog maar weer eens zien dat je je moeiteloos aanpaste en vrolijk meedeed. Je viel zelfs nog een stukje van de tribune. Voor je het wist werd je door wildvreemden omhoog geholpen en door diezelfde mensen voorzien van een biertje tegen de schrik. Later herkenden diezelfde mensen je tijdens een horecabeurs in Drachten: ‘Kijk daar heb je opa weer’ lachten ze.

Tot het moment dat je ziek werd ben je betrokken geweest bij ons zondag-team. Je genoot tot het allerlaatst van de kantinedienst. Johannes, als zondagafdeling vonden we het namelijk belangrijk je zo lang mogelijk, na alles wat je voor ons had gedaan, bij alles te betrekken. Volgens mij is dat goed gelukt. Je was zelfs nog aanwezig op het naar jou vernoemde voetbaltoernooi, het Johannes Pool Toernooi.

Johannes, ik had beloofd dat ik het niet lang zou maken. Ik kan namelijk nog uren doorgaan met alle herinneringen, anekdotes, verhalen, situaties van iedereen. We moeten nu afscheid van je nemen, maar ik weet zeker dat we je nog vaak eens zullen noemen tijdens jouw helft: namelijk de derde. We zullen je enorm missen bij onze wedstrijden en trainingen. Daarnaast spreek ik de wens en hoop uit dat je naam voor altijd verbonden blijft aan een jaarlijks voetbaltoernooi van v.v. Rood Zwart Baflo.

Johannes, ‘Rots in de Branding”, Rust zacht!

Overgenomen van puurvoetbalonline.nl

IN MEMORIAM JOHANNES POOL MARCIA /ROOD ZWART BAFLO

GESCHREVEN DOOR JOHAN STAAL OP 27 JUNI 2012. GEPLAATST IN HALL OF FAME

Dinsdagavond las ik in de Ommelander Courant dat het erelid van Marcia en Rood Zwart Baflo, Johannes Pool, op 81 jarige leeftijd na een kort ziekbed is overleden.

Uit de woorden op de site van Rood Zwart Baflo begreep ik dat de gezondheidstoestand van Johannes, zoals alles en iedereen hem binnen Rood Zwart noemde, de laatste weken steeds meer verslechterde. Ondanks zijn steeds slechter wordende gezondheid was hij op 20 mei nog aanwezig op het toernooi dat zijn naam droeg, het Johannes Pool-toernooi. Op zaterdag 2 juni verscheen hij, zo viel te lezen, voor de laatste keer op het door hem zo geliefde sportcomplex in Baflo. Een sportpark dat hem veel plezier heeft gegeven, wat overigens ook gold voor het oude sportcomplex van Marcia. Daar was Johannes namelijk in zijn element en was hij als vertegenwoordiger van Marcia en later Rood Zwart Baflo vele jaren een uitstekend gastheer voor allen die op de twee sportparken te gast waren. Een clubicoon werd Johannes door velen in Baflo genoemd en dat is absoluut waar want Johannes Pool was uniek. Een man die leefde voor zijn club, of die nu Marcia of Rood Zwart Baflo heette. Johannes was nog een echte supporter die alles van zijn twee grote liefdes op voetbalgebied tot aan zijn dood op de voet volgde. Op 14 april was ik in Ulrum voor een verslag van het duel tussen VVSV’09 en FC Grootegast. Die dag speelde er ook een lager team van Rood Zwart Baflo in Ulrum en eigenlijk was ik niet eens verbaasd, Johannes was er ook. De tachtig gepasseerd maar op de fiets, met hulpmotor, vanuit Baflo gekomen om ‘zijn” jongens van Rood Zwart Baflo in Ulrum te zien spelen. Ik zag Johannes lopen in zijn karakteristieke houding en had op dat moment een diepe bewondering voor de man die voor altijd met de voetbalgemeenschap in Baflo geassocieerd zal worden. Johannes staat namelijk niet alleen symbool voor de ultieme vrijwilliger maar toonde zijn hele leven lang zijn liefde voor de voetbalsport en dat in Baflo in het bijzonder. Vijfenzestig jaar lang is hij actief geweest voor Marcia en Rood Zwart Baflo als vrijwilliger in allerlei functies. Een prestatie waarvoor hij op 27 april 2012 koninklijk onderscheiden werd. Een onderscheiding die hij meer dan verdiende en die iedereen hem dan ook van harte gunde.

Rood Zwart Baflo zal zijn clubicoon gaan missen stond er in de rouwadvertenties en op de clubsite te lezen en dat geloof ik direct want Rood Zwart zonder Johannes Pool zal voor iedereen anders zijn. Trouw liep hij, waar dan ook in de provincie, tijdens de wedstrijden zijn rondjes rond de velden waar helaas een einde aan gekomen is. Voor zijn familie en Rood Zwart Baflo een groot verlies maar ook de voetbalwereld heeft afscheid moeten nemen van een ware ambassadeur die intens genoot van alles wat het voetballen hem heeft gegeven.

Overgenomen van puurvoetbalonline.nl

JOHANNES POOL(MARCIA/ROOD ZWART BAFLO) GROTE"' MENEER" ALS VRIJWILLIGER.

GESCHREVEN DOOR JOHAN STAAL OP 10 SEPTEMBER 2011. GEPLAATST IN BINNEN DE LIJNEN

Nu het seizoen weer is begonnen starten we ook de rubriek ‘Clubliefde” weer op en een persoon die daar niet ontbreken is de 80 jarige Johannes Pool uit Baflo.

Nu het seizoen weer is begonnen starten we ook de rubriek ‘Clubliefde” weer op en een persoon die daar niet in mag ontbreken is de 80 jarige Johannes Pool uit Baflo.

                             

                            Johannes Pool: Bij leven al een legende in Baflo    foto: Gino Wiemann www.wiemann.nl. Zuidhorn

 Iedereen in Baflo en omstreken, van jong tot oud, noemt de krasse tachtiger bij zijn voornaam en de supervrijwilliger vind dat allemaal prima. Dat is hij namelijk niet anders gewend geweest in al die jaren dat hij eerst voor Marcia ,en na de fusie met CSB, voor Rood Zwart Baflo nog steeds is. Johannes is een icoon werd er door iedereen gezegd op het Johannes Pool-toernooi 2011 waar ik namens de Ommelander Courant aanwezig was. Dat klopt helemaal weet ik uit eigen ervaring want ik heb eind jaren zeventig nog een paar seizoenen voor Marcia gevoetbald omdat ik totaal niet overweg kon met de toenmalige hoofdtrainer van Eenrum.

Mooie jaren

Mooie jaren in een periode dat Marcia een elftal had die klonk als een klok. Geert Peter Dijk, Freek Cleveringa, Rieks Bootsman, Reinder van der Veen, Piet Wassenaar, Cor Stoepker, Hepke Buma, Hessel Elzes, Siep Kluin, Hilbrand ten Boer, Bert Sattler( als ik me niet vergis) en de trainers Henk Poelstra( de beste trainer die ik ooit gehad heb) en Theo Warners zorgden ervoor dat de wedstrijden van Marcia goed bezocht werden en de kantine na afloop uitpuilde door de vele toeschouwers en spelers die een toost uitbrachten op een overwinning of een nederlaag wegspoelden. In die omgeving was Johannes,samen met Heiko Medema, op zijn best want achter de bar iedereen voorzien van een natje en een droogje was hem op het lijf gesneden. In de periode van Marcia werd Johannes benoemt tot erelid wat niet meer dan normaal was want Marcia was zijn lust en zijn leven dat in 2001 overging in zijn liefde voor Rood Zwart Baflo. Een liefde die wederzijds genoemd mocht worden want het icoon van Marcia werd in 2005 ook tot erelid van Rood Zwart Baflo benoemd. Een gebaar waar veel respect en waardering voor mag zijn want nog steeds is ‘onze Johannes”, zoals hij binnen Rood Zwart genoemd wordt, prominent aanwezig binnen de club.

Prominent

Met prominent bedoel ik echter niet dat Johannes Pool een man is van ‘vroeger was alles beter”. In tegendeel zelfs want met prominent aanwezig bedoel ik dat hij nog alle uit en thuiswedstrijden bezoekt waarbij hij het traject naar de uitduels bij voorkeur op de fiets aflegt. Daar kwam ik namelijk achter toen ik bij het nacompetitieduel Zuidhorn-Rood Zwart Baflo aanwezig was voor de Ommelander Courant. Op de fiets met hulpmotor, wat mag als je tachtig bent, van Baflo naar Zuidhorn en weer terug betekent dat de liefde voor je club diep zit. Daar wordt door de leden van Rood Zwart met respect over gesproken waar ik mij graag bij aansluit. Als je als tachtig jarige nog de kracht hebt om ook in den vreemde wedstrijden van je club te bezoeken dan ben je naar mijn idee ‘een grote meneer” in het amateurvoetbal. Dan verdien je inderdaad twee keer een erelidmaatschap en verdien je het respect van iedereen voor de clubliefde die je uitstraalt.

Johannes Pool Toernooi

Daarom was het initiatief van oud- voetballer Freerk Cleveringa, samen met Kees Buma en Ronald de Haan om een toernooi te organiseren wat de naam van het clubicoon kreeg een prachtig initiatief. Een geweldig gebaar van het trio naar de man die nog steeds op de trainingsavond en wedstrijddagen van het zondagteam zijn bardiensten meedraait. En man die nog steeds zijn hele ziel en zaligheid aan Rood Zwart Baflo geeft en daar met het jaarlijkse Johannes Pool Toernooi op passende wijze door de voetbalclub voor geëerd wordt.