update: 15 augustus 2018 17:32 uur.

Webstee over het Johannes Pool Toernooi oet Bavvelt

"d'r binnen twij nait muid word'n; keeper van tegenstander en schaidsrechter" (Johannes Pool na afloop van de wedstrijd Mamio 2 - R.Z.B.-zondag 2 d.d. 9 september 2007)

Op deze pagina staan oude artikelen die te maken hebben met het toernooi en het verleden van Rood Zwart Baflo (of zijn voorgangers)

Overgenomen van puurvoetbalonline.nl

HET STERRENTEAM: MARCIA 1976

GESCHREVEN DOOR JOHAN STAAL OP 11 MAART 2013. GEPLAATST IN BINNEN DE LIJNEN

Via Kees Buma kwam ik in het bezit van twee foto’s uit de periode dat ik voor Marcia voetbalde. We praten over de zomer van 1976 en zo ontstond er spontaan Sterrenteam waar ik prachtige herinneringen aan bewaar.

                                         

Aan het einde van het seizoen ’75-’76 was ik even klaar met de voetbalvereniging Eenrum en nu jaren later kan ik maar een ding zeggen, dat lag alleen maar aan mijzelf. Ik was toen 19 jaar en in die tijd een redelijk opgewonden standje. Hij heeft een kort lontje wordt er nu vaak gezegd en dat was een uitspraak dat in die tijd zeker op mij van toepassing zou zijn geweest.

Ik besloot te verkassen naar een andere vereniging omdat ik het dus even wat minder naar mijn zin had in mijn geboortedorp. Mijn keuze viel op Marcia uit Baflo want zo was het toen, je ondernam zelf actie en werd niet zoals tegenwoordig gebeurd benaderd door allerlei verenigingen of je daar wilde komen spelen. Mijn vertrek naar Marcia zorgde ervoor dat ik drie keer per week op de fiets naar Baflo heen en weer reed want ook bij de toen vierde klasser werd er twee keer per week getraind. Ik moet daar direct bij vertellen dat ik een fantastische tijd had bij Marcia hoewel het mij sportief gezien niet dat bracht wat ik er misschien wel van verwachtte. Zondag 10 maart kreeg ik opeens bovenstaande foto’s toegestuurd van Kees Buma en raar maar waar, bijna alles kwam weer boven uit in mijn periode in Baflo. Prachtige herinneringen en alle namen op de foto klonken mij bekend in de oren al kan ik mij niets meer van het duel tegen Nutermoor in1976 herinneren.

Een prima team was Marcia in die jaren en in gedachten ging ik de spelers, trainer en begeleider op de bovenste foto bij langs.

Links op de foto staat doelman Geert-Peter Dijk, de vader van Rood Zwart Baflo-voetballer Tom Dijk. Geert-Peter was een doelman die je een puntenpakker kon noemen. Samen met Kloosterburen-keeper Han Bos was hij, wat het zondagvoetbal betrof de beste doelman in onze regio. Geert-Peter beheerste in mijn beleving alles wat hem tot een geweldige keeper maakte en ik denk daarom dat hij als de beste keeper ooit van Marcia de boeken is ingegaan.

Naast Geert Peter zag ik mij op de foto. Toen, en ook later was ik technisch wel aardig maar ontbrak er qua conditie, waar men pas jaren later de oorzaak van vond, en hardheid wel wat aan. Dat was lastig want Marcia speelde toen in een klasse waar het er soms aardig stevig aan toe kon gaan. Ik kan mij herinneren dat ik een keer in de basis stond tegen Zeester. Bij Zeester speelde Bertus Toxopeus rechtsback en Bertus was van het type, al moet het links of rechts om, er komt vandaag niemand langs. Dat werd vervolgens voor zijn directe tegenstander een lastige middag moet ik zeggen. Ik weet dat nog goed dat ik toen ook niet de volle negentig minuten heb volgemaakt. Dat is ook een beetje het beeld van mijn jaren in Baflo, het was het net niet en ik was vaker de twaalfde man in de selectie dan ik basisspeler was.

Naast mij staat voorstopper Reinder van der Veen. Reinder was een prima speler die toen tot een van de betere verdedigers in de vierde klasse behoorde. Reinder was verder een zeer sociaal iemand die er voor zorgde dat nieuwelingen zich redelijk snel binnen Marcia thuis voelden. Nu ik die foto zo bekijk denk ik opeens dat Reinder, gezien zijn capaciteiten, gewoon veel hoger had kunnen spelen maar gewoon een echte, Marciaan’ was. Naast Reinder staat Piet Wassenaar en wat ik mij van Piet nog goed weet te herinneren is dat hij erg snel was. Piet was geen, harde’ maar hij kon wel voetballen en in die periode speelde hij vaak als linksback als ik mij niet vergis. De volgende op de foto is Bart Prins en ik moet zeggen van Bart weet ik mij niets te herinneren. Ik kan mij niet iets voor de geest halen van deze lange voetballer dus wie meer weet over Bart, laat maar horen.

Rieks Bootsman is de volgende op de foto en Rieks was er een type, Epi Drost’. De veel te vroeg overleden Drost was een speler die een tegenstander in het strafschopgebied durfde uitkappen en Rieks durfde dat ook. Hij was geen man van een domme trap naar voren maar koos liever voor een voetballende oplossing. Een technisch vaardige speler die in die periode tot een van de sterkhouders van Marcia behoorde.

Naast Rieks Bootsman staat Siep Kluin. Siep was aanvaller en was er een van het type, de derde helft en een avondje stappen op zaterdagavond horen ook bij het leven van een amateurvoetballer. Ik denk dat als Siep er voor geleefd zou hebben hij zeker hoger had kunnen spelen want een, Siepie’ in vorm bezorgde zijn tegenstanders vaak een middag waar ze later niet graag aan terugdachten.

Op de onderste rij links zit Cor Stoepker, de voetballer met, zo herinner ik mij een geweldig loopvermogen Naast veel loopvermogen was hij spijkerhard en ijzersterk in kopduels. Ik weet dat Cor regelmatig zijn doelpuntjes meepikte en verder net als Reinder van der Veen een zeer sociaal iemand in de groep was. Naast Cor zit de man waar ik als voetballer een enorme bewondering voor had, aanvoerder Hepke Buma. Hepke, de vader van Kees Buma, speelde op, mijn’ positie maar een van de sterkhouders uit de basis spelen zou een utopie geweest zijn. Als ik niet zou hebben begrepen dat er bij Marcia voor mij in plaats van Hepke gekozen werd zou dat een vorm van te weinig zelfkritiek zijn geweest. Een echte aanvoerder was de later ook als trainer actief geweest zijnde ook want hij kon je ongenadig aanpakken maar aan de andere kant kwam er ook een compliment als je in zijn ogen goed gespeeld had. Hepke Buma is daarom in alle opzichten een van de betere voetballers geweest waar ik mij samengespeeld heb. Naast Hepke Buma zit Freek Cleveringa die jarenlang als rechtsback fungeerde van Marcia. Een teamspeler in alles en een topper voor de derde helft. Een karaktervoetballer is wel op Freek van toepassing want je kwam hem steeds weer tegen als je dacht dat je hem voorbij was. Ik tref hem nog regelmatig, als een van de weinigen uit het team van toen overigens, want nog steeds is hij bij nu Rood Zwart Baflo betrokken als een van de organisatoren van het Johannes Pool-toernooi. Verder is hij leider van het zondagteam van RZB en is hij ook regelmatig toeschouwer op de zaterdag.

Hessel Elzes was een flegmatieke voetballer die razendsnel was. Een flierefluiter noemde trainer Henk Poelstra hem vaak maar ik moest altijd wel lachen om Hessel die ik er van verdacht dat hij de trainer met opzet een beetje opnaaide. Later kwam ik hem tegen bij diverse loopwedstrijden want hij heeft onder andere meerdere keren aan de halve marathon Lauwersoog-Ulrum meegedaan.

Naast Hessel zit trainer Henk Poelstra en wat ik nog een van de beste trainers vind waar ik onder getraind heb. Poelstra was bloedfanatiek maar stond ook bekend om zijn geweldige oefenstof. Later werd hij trainer van onder andere Hoogezand en Be Quick en dat verbaasde mij niets. Bij Henk Poelstra moest ik overigens direct aan een mooie anekdote uit die tijd denken. Ik voetbalde in Baflo maar woonde in Eenrum waar in augustus de jaarlijkse kermis wordt georganiseerd. In die tijd de kermis overslaan was niet in beeld maar ook meerdere teamgenoten dachten daar zo over. De zaterdag ging van, dik hout zaagt men planken, en de vogeltjes floten prachtig toen ik naar huis liep. Poelstra had echter een oefenduel gepland en we moesten s’ middags daarom ook gewoon voetballen. De temperatuur op die zondag was ruim boven de 25 graden en de trainer besloot zijn jongere garde even aan te pakken. Ik weet namelijk nog goed dat de boys die in die tijd allemaal rond de twintig jaar waren de volle negentig minuten in de bradende zon moesten volmaken en de routiniers wat rust kregen van Poelstra.

De laatste in de rij is elftalleider Jan Stavenga. Jan was een geweldige elftalleider die alles perfect voor elkaar had. Een gouden kracht voor een vereniging en nu ruim 37 jaar(!) later is hij nog steeds actief binnen nu Rood Zwart Baflo. Vrijwilligers als Jan Stavenga moet je koesteren is mijn mening wat voor mensen gold binnen Marcia en later Rood Zwart Baflo. Johannes Pool, Eiko Medema en voorzitter Eling zijn namen die voorbij komen maar ook Henk Pool. Illustere namen uit de geschiedenis van Marcia die voor altijd in de geschiedenisboeken van de voetbalvereniging uit Baflo bewaard zullen blijven.

Hilbrand ten Boer, de vader Rood Zwart Baflo-voetballer Chris ten Boer,  en Bert Sattler ontbraken op deze foto en de reden weet ik van zowel Hilbrand als Bert niet meer. Hilbrand was linksbuiten en was een voetballer van alles of niets. Henk Poelstra werd daar wel eens, gek’ van maar de linkerspits was ook een van, de derde helft en het stappen en was daarom niet iedere zondag in topvorm. Hilbrand tref ik ook af en toe nog bij een duel van RZB en ik moet zeggen, qua voetbal heeft Chris zeker wat van zijn vader.

Op de foto ontbrak verder middenvelder Bert Sattler die bekend stond als liefhebber van technisch voetbal. Kort gezegd, Bert was geen, sloper’ maar meer de man van de steekpass. Dat waren de mannen uit mijn Marcia-periode en ik moet zeggen, een mooie periode ...

Afscheid Freerk

Freerk Cleveringa is gestopt als leider van Rood Zwart Baflo zondag 2. Wij hebben hier tijdens het toernooi uiteraard aandacht aan besteed. Er zijn diverse posters (ontworpen door Kees Buma en gemaakt door Claudia en Harma) opgehangen in de kantine, Tijdens de laatste toernooiwedstrijd van R.Z.B.-zondag 2, werd Freerk met een draagstoel (ontworpen door Henrie v.d. Berg) van het veld gedragen. Tenslotte kreeg hij ook nog een speech (geschreven door Kees en voorgelezen door Klaas) om de oren en werd hem een kadobon overhandigd namens de zondagafdeling. Vanaf deze plek willen wij Freerk nogmaals hartelijk bedanken voor zijn geweldige inzet als leider van de zondagafdeling. Wij gaan hem zeker missen.



Geen woorden, maar daden!

Behalve de lijfspreuk van je favoriete voetbalclub Feyenoord is deze spreuk helemaal op jou van toepassing. Met name de daden die je hebt verricht zijn talrijk en langdurig geweest. Ik wil dan niet alleen stilstaan bij de vele werkzaamheden die je binnen v.v. Rood Zwart Baflo hebt verricht, zoals het aanpassen van de kantine, je werk als lid van de bouw- en kantinecommissie, maar speciaal wat je voor het zondagvoetbal binnen v.v. Rood Zwart Baflo hebt betekend.

Een lange, maar liefst 27 jarige carrière: eerst als leider van v.v. Marcia en later, na de fusie met C.S.B., v.v. Rood Zwart Baflo. Overigens had je je hiervoor ook al als leider/scheidsrechter/leider van het Pinksterkamp, verdienstelijk gemaakt binnen het jeugdvoetbal van v.v. Marcia. Met recht spreek ik van een verdienstelijke lid, want enige tijd geleden ben je door het bestuur van v.v. Rood Zwart Baflo benoemd tot 'lid van verdienste'.

Terugkomend op je inzet voor ons team, v.v. Rood Zwart Baflo zondag 2. Met name je praktische en 'no-nonsense' aanpak maakten je een unieke leider. Niet alleen regelde je de voetbalzaken op de wedstrijddag, je zorgde ervoor dat er voldoende spelers waren, de voetbalkleding tip-top was, maar bijvoorbeeld ook, na het wegvallen van Johannes, dat de kantine geopend, schoongemaakt was en de koffie klaar was.

Overigens vulde je je leiderschap op geheel eigen wijze in: Niet alleen het teambelang, ook onze wasvrouw Jantje Buma en haar echtgenoot Hepke Buma genoten altijd even van de momenten dat je de voetbaltas met kleding ophield of terugbracht: "Och, goa nog eem zittn. Most ook kop koffie of een pilsje"? Dit werd enorm door hen gewaardeerd!

Tijdens je lange carrière bij ons heb je veel hoogte- en helaas ook een aantal dieptepunten meegemaakt. Naast het overlijden van Johannes en voetballer Dick, heeft met name het overlijden van onze jarenlange verzorgster, Pietie de Graaf, je enorm aangegrepen.

Ruwe bolster, blanke pit

Naast de mentaliteit 'geen woorden ,maar daden' benoem ik een tweede lijfspreuk dat uitstekend op jou van toepassing is "Ruwe bolster, blanke pit". Tijdens de wedstrijden kon je soms enorm tekeer gaan tegen de scheidsrechter ( "Woar hest dien hond loaten", "hai haar twei gloazen oog'n ien zien hasses, en 'n daarde ien buus"), tegen de tegenstander ("Wie wordn weer verneukt, d'r binn allemoal spelers van andere elftall’n"), verenigingen op sportpark Kardinge in Groningen ("Ze verbeeld’n zich haal wat, moar ons eem fatsounliek te woord stoan, ist d'r naait bie") en zelfs de eigen voetballers ("Most dien deuzen van die schounen ofhoal'n). Legendarisch zijn je uitspraken: “Hai het wel vief kilo kop mor gain gram hasses” , “Nait zo vluiken”

Je kon soms geweldig tekeer gaan tegen (in jouw ogen) onrecht, maar na de wedstrijd relativeerde je dan weer je gedrag en je uitspraken en liet je je van een heel andere kant zien. Tijdens de derde helft praatte je graag na met de spelers en supporters en toonde je je sociale en betrokken houding.

Freerk, bedankt voor je jarenlange zorg over ons. We hopen dat je nog lang (in-)direct bij ons team betrokken mag blijven en zien je graag terug bij onze wedstrijden.


Overgenomen van Winsumnieuws.nl


Zondag werd voor de 7e keer het Johannes Pool-toernooi gehouden bij Rood Zwart Baflo.
Het toernooi is vernoemd naar de legendarische clubicoon Johannes Pool (1930 – 2012). Johannes was een clubman pur sang bij s.v. Marcia en, later, v.v. Rood Zwart Baflo (samenvoeging van Marcia en C.S.B. uit Baflo). `De rots in de branding` binnen de club overleed precies drie jaar geleden op 21 juni 2012, amper twee maand nadat hij was geridderd voor 65 jaar !! vrijwilligerswerk binnen voetballend Baflo.Het toernooi is dan ook geheel in de geest van Johannes Pool opgezet; voetballen, lekker eten, drinken en muziek.

Natuurlijk was er ook weer aan de kinderen gedacht met o.a. een springkussen, suikerspin en de mogelijkheid tot schminken.

Om elf uur ging het los aan De Kievit in Baflo. Acht teams, waaronder vijf uit Baflo, streden om de eer, al was al snel duidelijk dat voetbal voor velen op deze dag slechts bijzaak was. Het is ieder jaar ook een soort van reünie. Het weerzien van oud- ploegmakkers en dorpsgenoten. Gezellig bijkletsen onder het genot van een biertje of iets anders met op de achtergrond de ‘plaatjesdraaiende’ DJ Hielke. Tussendoor even een patatje eten bij Max Patat en/of hamburgers en saté bij de Grillmeisters en op naar de volgende bekende.

Afscheid Freerk Cleveringa
Tijdens het toernooi werd er ook afscheid genomen van Freerk Cleveringa. Hij stopt na 27 jaar als leider. Deze functie bekleedde hij eerst bij Marcia, na de fusie bij Rood Zwart Baflo.

Freerk:`Ik heb het altijd met plezier gedaan. Als echte Marciaan heb ik me direct thuis gevoeld na de fusie met CSB. Het geloof speelde bij mij geen rol. Hierbij moet ik ook een groot compliment maken aan het bestuur, die de samenwerking uitstekend in goede banen heeft geleid. En gehouden. Je ziet het vandaag ook weer. Zaterdag- en zondagvoetballers gezamenlijk gezellig feestend. Prachtig dat het zo kan.`

Lekker los
De formatie Moosehair uit Baflo gaf na afloop een spetterend show. De band speelde veel herkenbaar werk van o.a. ZZ Top, ACDC, Nirvana, Triggerfinger en eigen nummers. De woorden van Peter Buurma (programmeur Graspop) over het optreden waren treffend:` Geen gekut, maar rammen.`
Past dit muziek bij het Johannes Pool-toernooi? Jazeker !!!
Johannes is ooit eens met een groep spelers mee geweest naar een concert van Metallica. Als 72-jarige tussen duizenden headbangende metalfans. Hij heeft genoten !!
Voorzitter Jan Bolt, vanavond in de rol van “voute DJ,” sloot de avond af met “voute uurtjes.”

Oh ja…….. er werd ook nog gevoetbald.
Eindstand:
1.Velocitas
2.Oud Marcia/CSB
3.RZ Baflo za 3
4.RZ Balfo A-jun
5. Appingedam
6. Warffum
7. RZ Baflo za 2,
8. RZ Balfo zo 2

Verslag: Ard Torrenga

Ik reed vorige week dinsdag, toevallig, bij Freerk zijn huis langs. Wat schetste mijn verbazing? ; de draagstoel waarmee Freerk van het veld is gedragen tijdens het J.P.T. , stond in zijn tuin. Freerk is zo gehecht geraakt aan dit vervoermiddel dat hij het in zijn voortuin heeft laten plaatsen.


Volgens een ingewijde anonieme bron gaat Freerk gewoon door als leider van R.Z.B. zondag 2 en verwacht hij van de spelers dat ze hem bij iedere thuiswedstrijd gaan dragen.............